روغن کانولا حاوی عصاره چای سبز

باشه، حتماً.

گوشی رو قطع کردم، رفتم اتاق بچه‌ها گفتم امروز ناهار دعوتیم، خونه خاله مهتاب و عمو فراز. هر دوشون فریاد زدن، آخ جان، دست‌پخت خاله مهتاب خیلی خوشمزه است! بچه‌ها درست می‌گفتن، دست‌پخت خاله مهتاب حرف نداره، اما ناهار امروز  رو قراره عمو فراز درست کنه! بچه‌ها جا خوردن،  وقتی به همسرم،آرش، گفتم؛ چشم‌هاش رو از روی عینک روی بینیش بالا انداخت و گفت: فراز و آشپزی؟!

برای خودم هم جالب بود که چه داستانی داریم امروز؟

تا وقت ناهار بچه‌ها بالا و پایین کردن، من و مهتاب معاشرت کردیم فراز و آرش هم توی آشپزخون بودن! جاها عوض شده بود و حال متفاوتی رو تجربه ‌کردیم. میز  ناهار هم مثل همیشه خونه فراز و مهتاب نبود ولی کامل بود؛ از  پیش غذا که سالاد سبز بود، تا ماکارونی که نه ایرونی‌پز بود،نه دم‌کشیده، اما بچه‌ها خیلی دوستش داشتن، به‌علاوه ماهی سرخ‌کرده، برای دسر هم یه شیرینی با دارچین و زنجفیل درست کرده بود، که سردی ماهی رو بگیره!

عصر که شد رفتیم بام تهران و اون‌جا مهتاب و فراز داستان آشپزی فراز رو گفتن که همه چیز از یه محصول تازه برند قو شروع شده بود به اسم روغن کانولا حاوی چای سبز که فراز به اصرار خریده بود که یه کار تازه کنه و یه حال نو بسازه.  روی نیمکت‌های بام تهران نشسته بودیم سرخی غروب پیش چشممون بودو تو سرم یه صدای آشنا که می‌گفت: خونه هرچی که باشه
باید سبز باشه بله سبز  و همیشه سبز...

آرش به فراز می‌گفت: آقا این روغن چای سبز توی سالاد عالی بود و  مهتاب در جواب دعوت بچه‌ها که گفتن هفته دیگه بیایید خونه ما، گفت:

باشه، حتماً.